Zająłem dwudzieste trzecie miejsce. To o dwa miejsca lepiej niż w ubiegłym roku. Niby niewielki progres, ale biorąc pod uwagę to, jak nieprzyjazne warunki treningowe stworzył Kajetan Glikiewicz, na początku sezonu i jak bardzo mnie szykanował ostatnimi czasy, jest to więcej, niż można się było spodziewać. Przypomnę, że dotąd we wszystkich regatach tego sezonu zajmowałem gorsze lokaty niż rok wcześniej. Tym razem się poprawiłem, więc od momentu kiedy zakończyłem lichą współpracę z Panem Glinkiewiczem, mogę chyba datować początek wracania do formy. Tegoroczny wynik to także dobry prognostyk na przyszły sezon. W relacji państw, wywalczyłem dla Polski czternaste miejsce. Dało by to kwalifikację olimpijską dla naszego kraju, gdyby eliminacje do Igrzysk Olimpijskich w Londynie odbywały się już dziś. Musimy jednak na to poczekać do Mistrzostw Świata 2011, kiedy to miejsca na IO zapewni sobie pierwszych szesnaście państw.

W regatach zdecydowanie nie zabrakło wiatru. Myślę, że gdyby zmierzyć całą masę powietrza, która w formie wiatru przetoczyła się nad akwenem regat w San Francisco i porównać do innych regat Pucharu Świata tego roku, to Gold Cup byłby partią rządzącą bez konieczności wchodzenia w koalicję z żadnymi innymi regatami! Za parę dni w dziale Zdjęcia, pojawi się galeria z San Fran, sami zobaczycie! A że wiało mocno, udało się rozegrać wszystkie spośród jedenastu zaplanowanych wyścigów. Każdy z nich trwał około półtorej godziny.

Skoro zacząłem się już chwalić, to zrobię to bardziej konstruktywnie. Otóż w uzasadnieniu planów szkoleniowych do zgrupowania w Górkach Zachodnich w lipcu, Kajetan Glinkiewicz napisał:

"CELE SZKOLENIOWE (dla całej grupy oraz indywidualnie):
Zgrupowanie w obsadzie międzynarodowej - Denis Karpak( Estończyk, z międzynarodowymi wynikami wysokiej klasy, medalista MŚwiata na Laserze., Loanis Mitakis, młody Grek, aktualny Mistrz Europy kat. Jun., ale 11-ty overal. Przy pomocy ich sparingpartnerstwa mamy zamiar doskonalić, we wszystkich sektorach regatowego kunsztu, zawodników Kadry Finna.

Równolegle będą trwały prace nad doskonaleniem sprawności regatowej zestawów maszt/ żagiel."

W zakończonych właśnie Mistrzostwach Świata pokonałem tych świetnych zawodników mimo iż Pan Glinkiewicz separował mnie od treningów z Denissem. ( Ioannis nie uczestniczył w zgrupowaniu) Co więcej, nie ujął mnie na liście uczestników w/w zgrupowania i starał się pozbawić sprzętu. Piszę: świetnych zawodników, zupełnie poważnie, bez żadnej ironii. Oni naprawdę są wyśmienitymi żeglarzami. Powyższy cytat jest wierny, dlatego też imiona chłopaków będą musiały pozostać z błędami.

Wyprzedziłem także wielu innych utytułowanych zawodników: Wicemistrza Europy 2009, Mistrza Europy z 2007 roku, czy Mistrza Świata Juniorów 2007 i jednocześnie Mistrza Europy Juniorów 2008. Z nimi wszystkimi przegrywałem w pierwszej części sezonu.

Pokonałem też ból kolana. W regatach chyba stres startowy blokował go na tyle, że pozwolił mi żeglować. Dzień po zawodach, gdy adrenalina nie musiała już szturmować żył, okazało się, że ciężko mi nawet chodzić na tej nodze.

Panie Kajetanie, wiem że Pan to czyta: Tłumacząc mi dlaczego nie wystartujemy w MŚ jako Kadra Polski, powiedział Pan, że nikt tu nie przyjedzie. Że będę się ścigał tylko ja i Amerykanie, bo to tak daleko z Europy i tak dużo kosztuje. Otóż przyjechali wszyscy najlepsi Finniści Świata. Wszyscy, oprócz mojego kolegi Rafała Szukiela i Norwega, którego łódka tu dotarła, więc pewnie coś nieprzewidzianego zatrzymało go w domu. Dodatkowo Pana logika jest tragiczna, bo skoro mieli tu startować tylko Amerykanie i ja, to dziś mielibyśmy srebro MŚ. Mimo że nie zdobyłem tu medalu, to źle mnie Pan ocenił. Na własną rękę zrobiłem więcej niż z Panem i Pana Programem Zbawienia Kadry Narodowej.



Piotr Kula POL 17